Samen met de lokale Mizizi Foundation organiseerde stichting AfriCulture in de zomermaanden een train-de-trainertraject in Kenia. Met goed opgeleide trainers heeft Mizizi Foundation een stevige basis om het trainingcentrum voor Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen verder uit te breiden.

In Kenia staat maatschappelijk verantwoord ondernemen vooral gelijk aan liefdadigheid. Mizizi Foundation wil hier verandering in brengen en initieerde daarom in samenwerking met AfriCulture het trainingcentrum. Het gezamenlijk doel van de twee organisaties is om maatschappelijke verantwoordelijkheid zo veel mogelijk in het bedrijfsleven en in het dagelijks leven van Kenianen te implementeren.

Door zowel opleidingen als ondernemers te benaderen met de trainingen, willen Mizizi en AfriCulture de kennis over maatschappelijk verantwoord ondernemen zo breed mogelijk verspreiden. Tijdens de training worden Kenianen bewust gemaakt van de werkelijke betekenis van maatschappelijk verantwoord ondernemen: een proces waarbij een bedrijf verantwoordelijkheid neemt voor de sociale, ecologische en economische consequenties van de activiteiten van het bedrijf over de gehele supply chain.

Het train-de-trainer systeem maakt gebruik van de empowerment-methode en is een concept dat Mizizi Foundation uniek maakt. Zodra een student of werknemer een training heeft gevolgd bij Mizizi, kan de kennis worden doorgegeven aan medestudenten of collega’s. Zo kan een nieuwe blik op MVO als een olievlek worden verspreid. Naast educatie staat Mizizi Foundation bedrijven bij om een dynamisch MVO-beleid te ontwikkelen en zal de Foundation in de toekomst een consulterende partij zijn om dit beleid te onderhouden.

Mizizi Foundation is een niet-gouvernementele organisatie gevestigd in Ngecha, een klein dorpje vlak buiten Nairobi, en is in 2006 opgericht door George Muni en Kamande Njenga. Zij constateerden verpaupering in hun omgeving als gevolg van de ontbrekende kennis van ondernemers over de negatieve impact die hun business kan hebben op mens en milieu. Mizizi Foundation zocht de samenwerking met de Nederlandse Stichting AfriCulture en heeft inmiddels een eerste project succesvol afgerond. Het trainingsprogramma voor trainers is het vervolg van de vruchtbare samenwerking tussen de Nederlandse en Keniaanse organisaties. De trainingen in Kenia werden deze zomer belangeloos gegeven door Sabine Hiller van Hiller Impact Evaluation en Suzanne van Rooijen van Suustainable Consultancy, beiden verbonden aan AfriCulture.

Om de kennis over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen breed te verspreiden, is Mizizi Foundation bezig een erkend certificatiesysteem op te bouwen, probeert ze via de overheid een MVO-cursus in het curriculum van universiteiten en businessscholen te implementeren en ontwikkelt ze strategieën om de gecombineerde ontwikkeling van de economische, ecologische en sociaal culturele structuren te optimaliseren. Op de website www.africulture.net is meer informatie te vinden over de stichting.

Stichting AfriCulture wordt in haar activiteiten ondersteund door stichting GreenWish en heeft een financiële bijdrage ontvangen van NCDO en Triodos Foundation.

Suustainable Consultancy aims to achieve sustainable development by adding value based on three pillars ‘People, Planet, Profit’. This involves a thorough consideration of social, ecological and economic interests, as well as collaboration and involvement of various stakeholders.

View the LinkedIn profile of Suzanne van Rooijen and connect.

Hoe duurzaam is jouw favoriete kledingmerk? GoedeWaar.nl publiceert nieuwe Kledingchecker

‘Groen doen’ is hip: steeds meer kledingmerken en -bedrijven spelen met een duurzame collectie in op deze trend en lopen er graag mee te koop. Maar, is deze duurzaamheidstroef inzetbaar voor een substantieel deel van de kledinglijn? Of is dit letterlijk windowdressing en gaat het slechts om één rekje in de hele winkel? Consumentenorganisatie GoedeWaar.nl onderzocht de duurzaamheid van 200 kledingmerken en publiceert vandaag de resultaten van dat onderzoek in een gloednieuwe Kledingchecker.

De Kledingchecker geeft met een vergelijking van de kledingmerken inzicht in de mate van duurzaamheid van elk specifiek merk. Naast de totale ranking op duurzaamheid, is er een indeling op sociaal/economische en ecologische aspecten gemaakt. “Zo’n 20% van de bevolking geeft aan duurzaamheid naast prijs en kwaliteit mee te willen nemen in de aankoopbeslissing. GoedeWaar.nl geeft de consument met de Kledingchecker een instrument om die intentie ook waar te kunnen maken”, zegt Suzanne van Rooijen, die leiding gaf aan het Kledingchecker onderzoek.

Er zijn vier conclusies te trekken uit het Kledingchecker onderzoek:

• Steeds meer grotere bedrijven werken met keurmerken of duurzaamheidsinitiatieven, maar vinden het lastig om aan te geven op welk aandeel van het volume dit van toepassing is. Zo kunnen bijvoorbeeld twee bedrijven aangesloten zijn bij hetzelfde duurzaamheidsinitiatief of gebruik maken van dezelfde duurzame materialen, maar het maakt groot verschil voor welk deel van de collectie dit uiteindelijk geldt. Voor één rekje, of de hele winkel? Daar heeft GoedeWaar.nl scherp op doorgevraagd.
• Hoewel steeds meer bedrijven met een eigen gedragscode werken of een duurzaamheidsinitiatief omarmen, biedt dit de consument nog geen garantie dat de werknemers op boerderijen en in fabrieken onder acceptabele omstandigheden werken. Deze codes en initiatieven omvatten vaak meer intenties dan heldere afspraken en garanties, er wordt overigens wel naar verbetering toegewerkt. Ook de waarborging verschilt: in hoeverre de standaarden nageleefd worden, wordt in wisselende mate gecheckt door deze bedrijven en onafhankelijke auditors.
• Diverse duurzaamheidsinitiatieven (zoals keurmerken en sectorcodes) richten zich op arbeidsomstandigheden in de fabrieken waar de kleding in eindbewerkingsfase zit. Ook zijn er initiatieven met een focus op materialen afkomstig van milieuvriendelijke boerderijen. Echter, er is vaak geen duidelijkheid over de situatie in de ‘middelste’ ketenschakel, tussen de boerderij en de eindbewerking, waarin de ruwe bewerking van materialen plaatsvindt.
• Ook is er bij veel van deze duurzaamheidsinitiatieven weinig aandacht voor de economische aspecten van duurzaamheid, zoals oneerlijke contracten tussen leveranciers en afnemers, zeer gebrekkige toegang tot marktinformatie, belastingontduiking en corruptie. Kortom: alles wat nodig is om een eerlijke markt mogelijk te maken, waarbij alle bedrijven in de keten een eerlijke winst kunnen maken.

Meer informatie en veelgestelde vragen over onder meer de aanleiding en uitvoering van het Kledingchecker onderzoek zijn te vinden op www.goedewaar.nl.

Is sneller altijd beter?

“Everything is possible here”, zegt de man die tegenover me aan tafel zit in een Arabisch accent. Een uitspraak die ik vaak hoor tijdens mijn verblijf in Dubai, met altijd veel enthousiasme en gedrevenheid. Het is het credo in Dubai. De ene na de andere wolkenkrabber schiet de lucht in. De landwinning gaat onverstoorbaar door en aan de westelijke kustlijn van Dubai verrijst Waterfront, een compleet nieuwe stad voor 2 keer zoveel inwoners als Amsterdam. Alles draait om status en aanzien. In een ongekend tempo realiseert Dubai de grootste projecten. Maar is sneller ook altijd beter?

Nederland worstelt met de traagheid waarmee besluiten worden genomen over grote infrastructurele werken. Daarnaast zijn vertragingen bij lopende projecten meer regel dan uitzondering. Is het niet zorgwekkend dat veel Amsterdammers er al bijna niet meer van op kijken dat de complexiteit van de Noord/Zuidlijn voor vertraging zorgt? Om over de stijging van de bouwkosten nog maar te zwijgen. Maar dat neemt niet weg dat Amsterdam – als het niet tegenzit – in 2015 een metrolijn van 9,7 kilometer heeft die je in een kwartier van Noord naar Zuid brengt. En dat is best snel, toch?

Passie voor getallen
Car-minded Dubai werkt ook aan de aanleg van een metro netwerk. Het moet uiteraard een imponerend systeem worden. Met een passie voor getallen is de streefdatum voor de eerste Dubai metrolijn 09-09-2009. De tweede metrolijn zou op 10-10-2010 open gaan maar de bouw gaat voorspoediger dan verwacht dus dit is naar 21-03-2010 verschoven. Dat 11-11-2011 te snel is voor de derde lijn beseffen ze zelfs in Dubai, maar 2012 is wel haalbaar. De eerste metrolijn heeft een lengte van 52 kilometer, de tweede lijn 22 kilometer en de derde lijn 51 kilometer. In slechts enkele jaren wordt dus een omvangrijk metrosysteem uit de grond gestampt.

Traject van jaren
“Hoe krijgen ze het voor elkaar?”, heb ik me regelmatig afgevraagd in Dubai. Kort geleden nog was ik betrokken bij de aanleg van een nieuwe weg van slechts enkele kilometers in de provincie Utrecht. Een kort tracé, maar een traject van jaren. Als jonge consultant verbaasde ik me over de tijdrovende procedures en het grote aantal betrokken partijen vertegenwoordigd in de projectgroep. Tijd is geld en veel tijd heeft het gekost voordat gemeente en Provincie overeenstemming bereikten over het ontwerp van de weg. Jaren verstrijken voordat alle procedures zijn doorlopen en de weg in gebruik kan worden genomen. Is dat nou echt nodig? Of willen we, net als Dubai, de vaart erin houden?

Snelheid heeft een prijs
Het kabinet vindt versnelling van de besluitvorming in Nederland een urgent maatschappelijk vraagstuk. Lange procedures en besluiteloosheid zijn immers niet bevorderlijk voor de kwaliteit van zowel de economie als de leefomgeving. Dubai laat ongetwijfeld zien dat het anders kan, maar de snelheid heeft ook een hoge prijs. De goedkope Aziatische arbeidskrachten werken onder erg slechte arbeidsomstandigheden aan de bouwprojecten. Verder ontbreekt het vaak aan een goede afweging tussen verkeersafwikkeling, groen en leefmilieu. De wijken zijn niet bepaald voetgangersvriendelijk en de eerste metrolijn roept vraagtekens op of deze niet aan de verkeerde kant van de snelweg wordt aangelegd omdat de belangrijkste bestemmingen aan de overzijde liggen. Dat zet je aan het denken, waar liggen de prioriteiten?

Krappe deadlines
De dynamiek in Dubai laat echter ook ambitie en gedrevenheid zien. Deze maken het mogelijk resultaten te bereiken die in onze ogen haast onmogelijk zijn. Krappe deadlines worden vastgesteld en breed gecommuniceerd, met als resultaat een algemeen vertrouwen dat dit haalbaar is. Nederland legt de focus vaak op kosten, in Dubai denken ze vooral in opbrengsten. Een mooi voorbeeld is het veilen van de namen van de metrostations. De hoogste bieder mag voor een bepaalde periode een naam geven aan het station. In Amsterdam heeft Wethouder Herrema aangekondigd de mogelijkheden om de opbrengsten van de Noord/Zuidlijn te vergroten te onderzoeken. Hoeveel zal de ING of ABN AMRO ervoor over hebben om de naam van station Amsterdam Zuid voor de komende 10 jaar te wijzigen in hun bedrijfsnaam?

Sneller én beter
Het contrast tussen Nederland en Dubai is groot. Gelukkig stelt onze samenleving hoge eisen aan elke ruimtelijke maatregel en hebben burgers de mogelijkheid om actief op te komen voor hun belangen. Ruimte is schaars en kostbaar. Terwijl Dubai duurzamer, zorgvuldiger en verantwoord om moet gaan met verschillende belangen, moeten wij waken voor een bestuurlijk en politiek onvermogen om besluiten te nemen. In beide situaties, moet en kan het anders. Hiervoor nodig is een gezonde dosis gedrevenheid gecombineerd met de ambitie van een duurzame samenleving, zodat het sneller én beter kan.

Mobility-Linq: derde jaargang – nummer 4 / Juni 2008
Door: Suzanne van Rooijen (in opdracht van Balancia)